บทที่ 14 -

สายฝนยามดึกในคืนกลางฤดูมรสุมกระหน่ำลงกระทบบานกระจกหน้าต่างห้องทำงานบนชั้นสองของบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ เสียงโปรยปรายของเม็ดฝนที่ปะทะกับหลังคาและสายลมพัดกิ่งไม้ใหญ่ภายนอกส่งเสียงครืนครั่นอย่างไม่ขาดสาย ราวกับจะถล่มเมืองทั้งเมืองให้จมหายไปในความมืดมิด

ภายในห้องทำงานที่เงียบสงบ แสงไฟจากโคมไฟตั้งโต๊ะทรงโบรา...